Tag: koffie

David en Goliath aan de koffie


Door: Menno van der Velde

panamTot 30 maart 2009 werd mijn relatie tot corporate business vooral gekenmerkt door distantie. In mijn jeugdjaren associeerde ik ‘de zakenwereld’ met beelden die uit films waren blijven hangen; hoge gebouwen, veel glas (het ‘Pan Am-gebouw’ in New York was in mijn ogen hét symbool), bevolkt door mensen van een hoog Peter Stuyvesant-gehalte (dus internationaal opererende wereldburgers). peterstuyvesant_11Een gesloten wereld. Onbekend, spannend en ver weg. Later verbleekte het romantisch waas. Nederland bleek ook over corporate business te beschikken. Ja, zelfs over captains of industry. Maar hier leek de Hollandse nuchterheid en degelijkheid te regeren. Met uitzondering van een enkeling – zoals zelfverklaard ‘ordinaire containerboer’ Frans Swarttouw, de latere ‘Mr. Fokker’ – sprak de Nederlandse variant weinig tot de verbeelding. Wat bleef was de afstand. Het beeld dat ik van corporate business had was: groot, anoniem, calculerend, rationeel, koud. Tot maandag 30 maart 2009.

raj-patelIk ben te gast bij Raj Patel, CEO van Exact Software, en maak om negen uur ’s ochtends op het hoofdkantoor in Delft de aftrap mee van wat als ‘een normale werkdag van Raj’ werd geafficheerd. De uitnodiging om een dag mee te lopen volgt op de ontmoeting met Patel op de BID-dag. Daar beantwoordde hij, na het vertrek van eregast Richard Branson, nog wat vragen van mensen die bij de meet & greet met Branson aanwezig waren geweest. Wat mij trof in zijn antwoorden, was de grote rol die hij toekent aan emotie in het zaken doen. En dat verheugde en verbaasde me tegelijk. Het is prettig om eigen ideeën en gevoelens bevestigd te horen door anderen. Nog prettiger als dat gebeurt door iemand die kan bogen op kennis van zaken. De verbazing kwam voort uit het feit dat ik niet verwacht had een topman van een beursgenoteerde onderneming in die termen over het zaken doen te horen spreken. Emotie lijkt niet te passen bij de grootte en het anonieme, calculerende, rationele en kille dat ik de corporate business – dus ook Exact Software – had toegedicht.

Om 9:20 gaat ‘de gewone werkdag’ van Raj Patel van start met  een video conference met de regional managing director van APAC, de regio die Azië, Australië en Nieuw-Zeeland omvat. Deze conference blijkt de opmaat naar een dag vol (video)besprekingen met Exact-mensen van vestigingen wereldwijd. Nederland, Europa, het Midden-Oosten en Afrika komen voorbij en aan het eind van de dag volgen The Americas. Daar tussendoor laten andere directors hun licht schijnen op ontwikkelingen en vooruitzichten. Dat het hier om corporate business en om een global player gaat, wordt onderstreept door de voertaal: die is Engels. Ook voor de Nederlanders in de hoofdvestiging.

Nu, een week later, kijk ik met enige verwondering terug op een kennismaking die ik zonder meer als heel plezierig heb ervaren. Als Exact Software daarvoor een betrouwbare graadmeter is, moet ik erkennen dat de praktijk van corporate business in het geheel niet strookt met wat ik verwachtte. De gang van zaken bij  Exact lijkt in veel opzichten op hoe we hier te werk gaan: informeel en serieus, zakelijk maar met aandacht voor mensen. Ook de onderwerpen van gesprek, de afwegingen van voors en tegens, het verkennen van mogelijkheden, dat alles kwam me bekend voor. Voeg daarbij de ontspannen sfeer, de oprechte aandacht voor elkaar en de humor in de gesprekken.…ik voelde me thuis. Oh?..hoor ik u denken; dus Exact Software en Noordam & De Vries lijken als twee druppels water op elkaar? Nou, niet helemaal, want er zijn natuurlijk ook een paar kleine verschillen waar te nemen: de schaalgrootte, de topman en de koffie. Toegegeven: als bij het ene bedrijf meer dan 500 keer zoveel mensen werken als het bij andere, dan gaat niet om vergelijkbare grootheden. En opereren in veertig landen vraagt om andere kennis en vaardigheden dan van een nationale speler gevraagd worden.  Om van het verschil in omzet maar te zwijgen….en eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik in de topman van Exact op bepaalde punten mijn meerdere moet erkennen. Raj Patel beschikt over een verbazingwekkende feitenkennis. Bovendien ben ik, in vergelijking met de snelheid waarmee hij problemen analyseert, met argumenten tot simpele proporties terugbrengt, en vervolgens beslissingen neemt, een dromer. Maar op één punt durf ik de uitdaging met Exact wel aan: de koffie. 765033_cafe_loveMocht het ooit tot vergelijkend onderzoek komen, dan weet ik zeker dat de – door mij persoonlijk gezette – koffie van Noordam & De Vries met vlag en wimpel gaat winnen.  Hoe vriendelijk mij deze koffie ook werd geserveerd.

Koffie en geloof


Door: Menno van der Velde

23-1-2009-21-02-18

“Ah…zie je wel…dat hebben we altijd al geweten.”

De vreugde van genoegdoening bij het lezen van het artikel over de effecten van koffie in de zaterdageditie van de Volkskrant. Het slechte imago van koffie is onterecht, zo blijkt uit recent wetenschappelijk onderzoek. Aan de juistheid van die conclusie wíl ik niet twijfelen. Rita Corita zong het destijds al Koffie, koffie, lekker kopje koffie, wat knapt een mens daar van op… En wordt haar gelijk bij ons niet dagelijks bewezen? Wij leggen de lat voor de kwaliteit van de koffie even hoog als voor de kwaliteit van onderzoek. Zonder goede koffie geen goed onderzoek. Koffie zetten is uitgegroeid tot een dagelijks ritueel. Mensen die al die aandacht overdreven vinden spreken al meesmuilend over de ‘koffiekerk’. Maar ingewijden menen dat onze devotie heeft geleid tot een kopje (of mok, of glas, of beker), dat de vergelijking met die van de Coffee Company’s, de Starbucks, de Costa’s en de Caffee Nero’s glansrijk kan doorstaan. Smaak en aroma zijn onovertroffen. Pretenties? Nee…wij ambiëren geenszins de titel ‘Barista di tutti Baristas’. Als eenvoudige onderzoekers scheppen wij genoegen in goede koffie en goede onderzoeksresultaten. Zeker als die onderstrepen wat wij al geloven, dan vinden ook wij ze maar al te waar.
P.S. Wij geloven overigens niet in dure verchroomde apparaten of hoge druk. Hier staat het papieren koffiefilter nog hoog in het vaandel. Het enige wat dan nog rest is de verse bonen tot fijnstof vermalen en vervolgens druppel voor druppel opschenken. In deze rust hebben wij meerdere ingevingen kado gekregen.